ಸ್ವಾಭಿಮಾನವಲ್ಲ, ಅಹಂಕಾರ ಎಂದಿಗೂ
ಇದು ಇಂದಿನ ಬಾಳಿನ ಗುರಿಯು ಎಂದಿಗೂ
ತನ್ನ ಬದುಕು ತನಗೆ ಮಾತ್ರ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗಿಲ್ಲ
ತಾಯಿ ತಂದೆ ಬಂಧು ಬಳಗ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ//
ತಂದೆ ತಾಯಿ ಸತ್ತರೇನು ಕೆಲಸ ನಮಗೆ ಬೇಕು
ಓದು ಬರಹ ಕಲಿಸಿದವರು ಈಗ ಯಾಕೆ ಬೇಕು
ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ ನಮಗೆ ನಾವೇ ಹಿರಿಯರು
ಹೊಸದಾದ ಬದುಕು ಮಾಡೇ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಬಿಡುವರು//
ತಾನು ತನ್ನ ಜನರು ಎನುವ ಭಾವವಿಲ್ಲಿ ಮರೆವರು
ಹಣವೇ ಮುಖ್ಯ ಗುಣವು ಅಲ್ಲ ಎನುವುದನ್ನು ಮೆರೆವರು
ತಂದೆ ತಾಯಿಯ ಬದುಕು ಕೊನೆಗೆ ಯಾರು ಇಲ್ಲದಂತಿದೆ
ಹಿರಿಯ ಜೀವನ ನನಗೆ ನೀನು ನಿನಗೆ ನಾನು ಬದುಕಿದೆ//
ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಮರೆತರು
ಯಾರೋ ಕೆಲಸದವರ ತಂದು ಮನೆಯಲಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರು
ಏನು ಏನು ಬೇಡ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತಿಳಿಯರು
ಬೇರು ಮರೆತು ಹಣದ ಮೇಲೆ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿ ನಿಂತರು//
ಪ್ರೇಮ ಕರುಣೆ ದಯೆ ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯ ಎಲ್ಲ ಅವರು ಮರೆತರು
ಕೊಡು ಕೊಳ್ಳುವ ಸಹಾಯ ಹಸ್ತ ದೂರ ಎಸೆದು ಬಿಟ್ಟರು
ಹಣವ ಮಾಡಿ ಬಾರು ಪಬ್ಬು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಕಲಿತರು
ಬೋರು ಅನಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಕುಡಿವ ಚಟವ ಹಿಡಿದರು//
ಕುಡಿತ ಕುಣಿತ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೋವ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು
ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ದೇಹ ಕೊಯಿಸಿ ಬೆಂದು ಹೋದರು
ವಿಷದ ಆಹಾರವನ್ನು ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ತಿಂದು ಬಿಟ್ಟರು
ಬೇರೆ ಏನೂ ಸಿಗದು ಅಲ್ಲಿ ನೀರಿರದ ಊರು ಎಂದರು//
ಮೂಲ ಬೇರು ತಾಯಿ ಊರು ಮರೆತು ದೂರ ಸಾಗಿದೆ
ಸಂಸ್ಕಾರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎಂಬ ಪದವೆಲ್ಲ ಮರೆತು ಹೋಗಿದೆ
ತಾನು ತನ್ನದೆನುತ ಸರ್ವ ಭಾವವೆಲ್ಲ ಬಿಸುಟು ಆಗಿದೆ
ಇನ್ನು ಇತ್ತ ನೋಡಿ ಬದುಕೋ ಆಸೆ ದೂರವಾಗಿದೆ//
ಒಂಟಿತನವು ಕಾಡಿ ಹಿರಿಯ ಜೀವಗಳ ಬೆಲೆ ತಿಳಿದಿದೆ
ಆದರೇನು ಕಾಲವೀಗ ಕಳೆದು ಹೋಗಿ ಬಹಳ ಹೊತ್ತಾಗಿದೆ
ಹಳೆಯ ಬದುಕು ಪ್ರೀತಿ ಗಮನ ಎಲ್ಲಾ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದೆ
ಬಂದೆಯಾ ಬಾ ಏನು ಕೊಡಲಿ ಎನುವ ಹೃದಯ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ//
@ಹನಿಬಿಂದು@
08.08.2026
ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆ.
ಕಾಡಿನ ನಿಶ್ಶಬ್ದತೆಯನ್ನು ಮುರಿಯುತ್ತಾ ಗಾಳಿಯ ಸಿಳ್ಳು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಚಂದ್ರನು ಮೋಡಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ದೂರದಲ್ಲಿ ಗೂಬೆ ಕೂಗಿತು. ಊರಿನ ಜನರೆಲ್ಲ "ಕರಿಗುಡ್ಡೆ" ಎಂದು ಹೆದರಿ ಹೋಗದ ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಳು ಬಂಗಲೆಯ ಕಡೆಗೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ನೆರಳು ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಅವನೇ ಮ್ಯಾಕ್ರೋ.
ವಯಸ್ಸು ಕೇವಲ ಹದಿಮೂರು. ಆದರೆ ಧೈರ್ಯ, ಚುರುಕುತನ ಮತ್ತು ಕುತೂಹಲದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡವರನ್ನೇ ಮೀರಿಸಿದ್ದ. ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವುದೇ ಅವನ ಹವ್ಯಾಸ.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳಿಂದ ಊರಿನಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕಾಣೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಕೆಲವರು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕೆಂಪು ಬೆಳಕನ್ನು ನೋಡಿದ್ದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಗೋಡೆಯಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಭಯಂಕರ ಜೇಡ ಕಂಡಿದ್ದಾಗಿ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಭಯದಿಂದ ಜನರು ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ನಂತರ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನೇ ತೆರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಮ್ಯಾಕ್ರೋಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
"ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಜೇಡ ಇರಬಹುದೇ? ಅಥವಾ ಇದರ ಹಿಂದೆ ಬೇರೆ ರಹಸ್ಯ ಇದೆಯೇ?"
ಒಂದು ಸಂಜೆ ಅವನು ತನ್ನ ಪುಟ್ಟ ದೂರದರ್ಶಕ, ಕ್ಯಾಮೆರಾ, ಟಾರ್ಚ್ ಮತ್ತು ನೋಟ್ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕಾಡಿನತ್ತ ಹೊರಟ.
ಪಾಳು ಬಂಗಲೆಯ ಬಳಿ ತಲುಪಿದಾಗ ನೆಲದಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತುಗಳು ಕಂಡವು. ಮನುಷ್ಯನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಣಿಯ ಪಾದಗಳ ಗುರುತುಗಳೂ ಇದ್ದವು.
"ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲ," ಎಂದು ಆತ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡ.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ...
ಒಂದು ಕಪ್ಪು ನೆರಳು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಓಡಿತು.
ಮ್ಯಾಕ್ರೋ ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಗಿಸಿದ.
ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಅಸಾಧಾರಣ ಗಾತ್ರದ ಕಪ್ಪು ಜೇಡ!
ಅದರ ಎಂಟು ಕಾಲುಗಳು ಕಬ್ಬಿಣದ ತಂತಿಗಳಂತೆ ಉದ್ದವಾಗಿದ್ದವು. ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಆದರೆ ಮ್ಯಾಕ್ರೋ ಓಡಲಿಲ್ಲ.
ಅವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾವನ್ನು ಜೂಮ್ ಮಾಡಿದ.
ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಗತಿ ಅವನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂತು.
ಅದು ನಿಜವಾದ ಜೇಡವಲ್ಲ!
ಕಾಲುಗಳ ಜೋಡಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಲೋಹದ ಕೀಲುಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
"ಇದು ಯಾಂತ್ರಿಕ ಜೇಡ!"
ಎಂದು ಅವನು ಗುಸುಗುಸಿದ.
ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬಂಗಲೆಯ ಒಳಗಿನಿಂದ ಭಾರವಾದ ಗರ್ಜನೆ ಕೇಳಿಸಿತು.
ಮ್ಯಾಕ್ರೋ ಕಿಟಕಿಯ ಸೀಳಿನಿಂದ ಒಳಗೆ ನೋಡಿದ.
ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದದ್ದು ಊರವರು "ಕೆಂಪು ಪ್ಯಾಂಥರ್" ಎಂದು ಭಯಪಡುವ ಅದೇ ಪ್ರಾಣಿ!
ಅದರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಲೇಪನ.
ಆದರೆ ಅದರ ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ರೇಡಿಯೋ ಆಂಟೆನಾ ಕಾಣಿಸಿತು.
ಮ್ಯಾಕ್ರೋಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅರ್ಥವಾಗತೊಡಗಿತು.
"ಯಾರೋ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಜನರನ್ನು ಹೆದರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ."
ಅವನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದ.
ಅಲ್ಲೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೊಠಡಿ.
ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಕ್ಷೆಗಳು.
ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ಗಳು.
ಡ್ರೋನ್ಗಳು.
ವಿಚಿತ್ರ ಯಂತ್ರಗಳು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಅಪರಿಚಿತರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು.
"ಜನರೆಲ್ಲ ಹೆದರಿದ್ದಾರೆ."
"ಇನ್ನೂ ಎರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪುರಾತನ ದೇವಾಲಯದ ಕೆಳಗಿರುವ ನಿಧಿಯನ್ನು ಆರಾಮವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು."
ಮ್ಯಾಕ್ರೋನ ಹೃದಯ ಬಡಿತ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.
ಅಂದರೆ ಈ ಕಪ್ಪು ಜೇಡ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಪ್ಯಾಂಥರ್ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಧಿ ಕಳ್ಳತನಕ್ಕಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದ ನಾಟಕ!
ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ವಿಡಿಯೋ ಚಿತ್ರೀಕರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ.
ಆದರೆ...
ಅವನ ಕಾಲು ಹಳೆಯ ಮರದ ಹಲಗೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು.
ಕಟ್!
ಎಂಬ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು.
"ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ?"
ಎಂದು ಒಬ್ಬ ಕಳ್ಳ ಕೂಗಿದ.
ಮ್ಯಾಕ್ರೋ ಓಡಿದ.
ಕಳ್ಳರು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.
ಕಾಡಿನ ಕಿರಿದಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಉಸಿರು ಬಿಗಿಹಿಡಿದು ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಎದುರಿಗೆ ಅದೇ ಕೆಂಪು ಪ್ಯಾಂಥರ್ ಕಾಣಿಸಿತು.
ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಮ್ಯಾಕ್ರೋ ಭಯಪಡಲಿಲ್ಲ.
ಅವನು ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗಿನಿಂದ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ತೆಗೆದು ಟಾರ್ಚಿನ ಬೆಳಕನ್ನು ಅದರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲಿಸಿದ.
ಪ್ಯಾಂಥರ್ ಕ್ಷಣಕಾಲ ನಿಂತಿತು.
ಅವನು ಗಮನಿಸಿದ.
ಅದರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಬೆಳಕು ಸೆನ್ಸರ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ!
ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಮ್ಯಾಕ್ರೋ ಹತ್ತಿರದ ಬಳ್ಳಿಯನ್ನು ಎಳೆದು ಅದರ ಕಾಲಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿದ.
ಯಾಂತ್ರಿಕ ನಿಯಂತ್ರಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಪ್ಯಾಂಥರ್ ನೆಲಕ್ಕೆ ಉರುಳಿತು.
ಕಳ್ಳರು ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.
ಮ್ಯಾಕ್ರೋ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿದ್ದ ಹಳೆಯ ನೀರಿನ ಟ್ಯಾಂಕ್ನ ಕವಾಟವನ್ನು ತೆರೆದ.
ಪ್ರಬಲ ನೀರಿನ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಕಳ್ಳರು ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿದರು.
ಅವನು ಕೂಡಲೇ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ತನ್ನ ಸ್ಥಳದ ಮಾಹಿತಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿಡಿಯೋ ಕಳುಹಿಸಿದ.
ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರು ಕಾಡಿಗೆ ಬಂದರು.
ಕಳ್ಳರು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಅವರ ವಿರುದ್ಧವೇ ನಿಂತವು.
ಯಾಂತ್ರಿಕ ಜೇಡ, ಕೆಂಪು ಪ್ಯಾಂಥರ್, ರಿಮೋಟ್ ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಾಧನಗಳು, ನಕ್ಷೆಗಳು, ನಿಧಿ ಕಳವು ಯೋಜನೆ—ಎಲ್ಲವೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.
ಮರುದಿನ ಊರಿನ ಜನರೆಲ್ಲ ಬೆರಗಾದರು.
"ಅಂದರೆ ಇಷ್ಟು ದಿನ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೆದರಿಸಿದ್ದು ಭೂತವಲ್ಲ... ಮನುಷ್ಯರ ಕುತಂತ್ರವೇ?"
ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು.
ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮ್ಯಾಕ್ರೋನ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದರು.
ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸಿದರು.
ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಅಭಿನಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು.
ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಮ್ಯಾಕ್ರೋ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಟ್ಟಿತು.
"ಭಯ ಎನ್ನುವುದು ಕತ್ತಲೆಯಂತೆ. ಜ್ಞಾನ ಎನ್ನುವುದು ಬೆಳಕಿನಂತೆ. ಬೆಳಕು ಬಂದರೆ ಕತ್ತಲೆ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ನಂಬುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಮನಸ್ಸು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು."
ಆ ದಿನದಿಂದ ಕರಿಗುಡ್ಡೆ ಕಾಡು ಮತ್ತೆ ಜನರ ಸಂಚಾರದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸತೊಡಗಿತು.
ಮಕ್ಕಳು ಭಯದಿಂದಲ್ಲ, ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
ಮ್ಯಾಕ್ರೋನ ಸಾಹಸ ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಸುದ್ದಿಯಾಯಿತು.
ಅವನಿಗೆ "ಬಾಲ ಪತ್ತೇದಾರ" ಎಂಬ ಬಿರುದು ದೊರೆಯಿತು.
ಆದರೆ ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದು ಒಂದೇ ಮಾತು—
"ಸಾಧನೆ ಎಂದರೆ ಬಹುಮಾನವಲ್ಲ; ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ."
ಆ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಅವನನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಾಲಕನಿಂದ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಿತು.
ಆ ರಾತ್ರಿ ಕರಿಗುಡ್ಡೆಯ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಭಯಂಕರ ಜೇಡದ ನೆರಳು ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಕೆಂಪು ಪ್ಯಾಂಥರ್ನ ಗರ್ಜನೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಉಳಿದಿದ್ದು ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಂದೇಶ—
ಭಯವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದು ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲ್ಲ; ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆಯಿಂದ.
ಅದೇ ಮ್ಯಾಕ್ರೋನ ನಿಜವಾದ ಸಾಧನೆ.
@ಹನಿಬಿಂದು@
06.08.2026
